کلیات سعدی/غزلیات/شراب از دست خوبان سلسبیلست

by سعدی

۷۴– ط

	شراب از دست خوبان سلسبیلست			و گر خود خون میخواران[۱] سبیلست
	نمیدانم رطب را چاشنی چیست؟			همی بینم که خرما بر نخیلست
	نه وسمست آن، بدلبندی خضیبست			نه سُرمست آن، بجادوئی کحیلست
	سرانگشتان صاحبدل فریبش			نه در حنا که در خون قتیلست
	الا ای کاروان محمل برانید			که ما را بند بر پای رحیلست
	هر آنشب در فراق روی لیلی			که بر مجنون رود لیلی طویلست
	کمندش میدواند پای مشتاق			بیابانرا نپرسد چند میلست
	چو مور افتان و خیزان رفت باید			و گر خود ره بزیر پای پیلست
	حبیب آنجا که دستی برفشاند			محبّ ار سر نیفشاند بخیلست
	ز ما گر طاعت آید شرمساریم			وزیشان گر قبیح آید جمیلست
	بدیل دوستان گیرند و یاران			ولیکن شاهد ما بی بدیلست
	سخن بیرون مگوی از عشق سعدی			سخن عشقست و دیگر قال و قیلست

---

1. وگر خون میخورند آن خود.