کلیات سعدی/غزلیات/به حدیث درنیایی که لبت شکر نریزد

by سعدی

۱۸۸– ب

	بحدیث در نیائی که لبت شکر نریزد			نچِمی که شاخ طوبی بستیزه برنریزد
	هوس تو هیچ طبعی نپزد که سر نبازد			ز پیِ تو هیچ مرغی نپرد که پر نریزد
	دلم از غمت زمانی نتواند ار ننالد			مژه یکدم آب حسرت نشکیبد ار نریزد
	که نه من ز دست خوبان نَبرَم بعاقبت جان؟			تو مرا بکش که خونم ز تو خوبتر نریزد
	دُررست لفظ سعدی ز فراز بحر معنی			چه کند بدامنی دُر که بدوست برنریزد