سعدی (غزلیات)/ای برق اگر به گوشه آن بام بگذری

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' سعدی (غزلیات)  از سعدی
(ای برق اگر به گوشه آن بام بگذری)
'


 ای برق اگر به گوشه آن بام بگذریآن جا که باد زهره ندارد خبر بری 
 ای مرغ اگر پری به سر کوی آن صنمپیغام دوستان برسانی بدان پری 
 آن مشتری خصال گر از ما حکایتیپرسد جواب ده که به جانند مشتری 
 گو تشنگان بادیه را جان به لب رسیدتو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری 
 ای ماه روی حاضر غایب که پیش دلیک روز نگذرد که تو صد بار نگذری 
 دانی چه می‌رود به سر ما ز دست توتا خود به پای خویش بیایی و بنگری 
 بازآی کز صبوری و دوری بسوختیمای غایب از نظر که به معنی برابری 
 یا دل به ما دهی چو دل ما به دست توستیا مهر خویشتن ز دل ما به دربری 
 تا خود برون پرده حکایت کجا رسدچون از درون پرده چنین پرده می‌دری 
 سعدی تو کیستی که دم دوستی زنیدعوی بندگی کن و اقرار چاکری