کلیات سعدی/غزلیات/ای برق اگر به گوشه آن بام بگذری

by سعدی

۵۴۳ – ط، ب

	ای برق اگر بگوشهٔ آن بام بگذری			آنجا که باد زهره ندارد خبر بری
	ای مرغ اگر پری بسر کوی آن صنم			پیغام دوستان برسانی بدان پری
	آن مشتری خصال گر از ما حکایتی			پرسد، جواب ده که بجانند مشتری
	گو تشنگان بادیه را جان بلب رسید			تو خفته در کجاوه بخواب خوش اندری
	ای ماهروی حاضر غایب که پیش دل			یکروز نگذرد که تو صد بار نگذری
	دانی چه میرود بسر ما ز دست تو؟			تا خود بپای خویش بیائی و بنگری
	بازآی کز صبوری و دوری بسوختیم			ای غایب از نظر که بمعنی برابری
	یا دل بما دهی چو دل ما بدست توست			یا مهر خویشتن ز دل ما بدر بری
	تا خود برون پرده حکایت کجا رسد			چون از درون پرده چنین پرده میدری
	سعدی تو کیستی که دم دوستی زنی			دعوی بندگی کن و اقرار چاکری