کلیات سعدی/غزلیات/اگر تو پرده بر این زلف و رخ نمی‌پوشی

by سعدی

۵۸۵ – خ

	اگر تو پرده برین زلف و رخ نمیپوشی			بهتک پرده صاحبدلان همیکوشی
	چنین قیامت و قامت ندیده‌ام همه عمر			تو سرو یا بدنی شمس یا بناگوشی
	غلام حلقهٔ سیمین گوشوار توام			که پادشاه غلامان حلقه در گوشی
	بکنج خلوت پاکان و پارسایان آی			نظاره کن که چه مستی کنند و مدهوشی
	بروزگار عزیزان که یاد میکنمت			علی‌الدوام نه یادی پس از فراموشی
	چنان موافق طبع منی و در دل من			نشستهٔ که گمان میبرم در آغوشی
	چه نیکبخت کسانی که با تو هم سخنند			مرا نه زهرهٔ گفت و نه صبر خاموشی
	رقیب نامتناسب چه اهل صحبت تست؟			که طبع او همه نیش و تو سر بسر نوشی
	بتربیت بچمن گفتم ای نسیم صبا			بگوی تا ندهد گل بخار چاوشی
	تو سوز سینهٔ مستان ندیدی ای هشیار			چو آتشیت نباشد چگونه برجوشی؟
	ترا که دل نبود عاشقی چه دانی چیست؟			ترا که سمع نباشد سماع ننیوشی
	وفای یار بدنیا و دین مده سعدی			دریغ باشد یوسف بهرچه بفروشی