سعدی (غزلیات)/آفتابست آن پری رخ یا ملایک یا بشر

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' سعدی (غزلیات)  از سعدی
(آفتابست آن پری رخ یا ملایک یا بشر)
'


 آفتابست آن پری رخ یا ملایک یا بشرقامتست آن یا قیامت یا الف یا نیشکر 
 هد صبری ما تولی رد عقلی ما ثناصاد قلبی ما تمشی زاد وجدی ما عبر 
 گلبنست آن یا تن نازک نهادش یا حریرآهنست آن یا دل نامهربانش یا حجر 
 تهت و المطلوب عندی کیف حالی ان ناحرت و المامول نحوی ما احتیالی ان هجر 
 باغ فردوسست گلبرگش نخوانم یا بهارجان شیرینست خورشیدش نگویم یا قمر 
 قل لمن یبغی فرارا منه هل لی سلوهام علی التقدیر انی ابتغی این المفر 
 بر فراز سرو سیمینش چو بخرامد به نازچشم شورانگیز بین تا نجم بینی بر شجر 
 یکره المحبوب وصلی انتهی عما نهییرسم المنظور قتلی ارتضی فیما امر 
 کاش اندک مایه نرمی در خطابش دیدمیور مرا عشقش به سختی کشت سهلست این قدر 
 قیل لی فی الحب اخطار و تحصیل المنیدوله القی بمن القی بروحی فی الخطر 
 گوشه گیر ای یار یا جان در میان آور که عشقتیربارانست یا تسلیم باید یا حذر 
 فالتنایی غصه ما ذاق الامن صباو التدانی فرصه ما نال الا من صبر 
 دختران طبع را یعنی سخن با این جمالآبرویی نیست پیش آن آن زیبا پسر 
 لحظک القتال یغوی فی هلاکی لا تدععطفک المیاس یسعی فی بلایی لا تذر 
 آخر ای سرو روان بر ما گذر کن یک زمانآخر ای آرام جان در ما نظر کن یک نظر 
 یا رخیم الجسم لو لا انت شخصی ما انحنییا کحیل الطرف لو لا انت دمعی ما انحدر 
 دوستی را گفتم اینک عمر شد گفت ای عجبطرفه می‌دارم که بی دلدار چون بردی به سر 
 بعض خلانی اتانی سائلا عن قصتیقلت لا تسل صفار الوجه یغنی عن خبر 
 گفت سعدی صبر کن یا سیم و زر ده یا گریزعشق را یا مال باید یا صبوری یا سفر