سعدی (غزلیات)/آخر ای سنگ دل سیم زنخدان تا چند

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' سعدی (غزلیات)  از سعدی
(آخر ای سنگ دل سیم زنخدان تا چند)
'


 آخر ای سنگ دل سیم زنخدان تا چندتو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چند 
 خار در پای گل از دور به حسرت دیدنتشنه بازآمدن از چشمه حیوان تا چند 
 گوش در گفتن شیرین تو واله تا کیچشم در منظر مطبوع تو حیران تا چند 
 بیم آنست دمادم که برآرم فریادصبر پیدا و جگر خوردن پنهان تا چند 
 تو سر ناز برآری ز گریبان هر روزما ز جورت سر فکرت به گریبان تا چند 
 رنگ دستت نه به حناست که خون دل ماستخوردن خون دل خلق به دستان تا چند 
 سعدی از دست تو از پای درآید روزیطاقت بار ستم تا کی و هجران تا چند