| | | | | | |
| |
یکی نیشکر داشت در طیفری[۱] |
|
چپ و راست گردنده بر مشتری |
|
| |
بصاحبدلی گفت در کنج ده |
|
که بستان و چون دست یابی بده |
|
| |
بگفت آن خردمند زیبا سرشت |
|
جوابی که بر دیده باید[۲] نبشت |
|
| |
ترا صبر بر من نباشد مگر |
|
ولیکن مرا باشد از نیشکر |
|
| |
حلاوت نباشد شکر در نیش |
|
چو باشد تقاضای تلخ از پیش |
|
