کلیات سعدی/بوستان/باب سوم/خوشا وقت شوریدگان غمش
(تغییرمسیر از سعدی (باب سوم در عشق و مستی و شور)/خوشا وقت شوریدگان غمش)
| خوشا وقت شوریدگان غمش | اگر زخم بینند و گر مرهمش | |||||
| گدایانی[۱] از پادشاهی نفور | بامیدش اندر گدائی صبور | |||||
| دمادم شراب الم در کشند | وگر تلخ بینند دم در کشند | |||||
| بلای خمارست در عیش مل | سلحدار خارست با شاه[۲] گل | |||||
| نه تلخست صبری که بر یاد اوست | که تلخی شکر باشد از دست دوست | |||||
| ملامت کشانند مستان یار | سبکتر برد[۳] اشتر مست بار | |||||
| اسیرش نخواهد رهائی ز بند | شکارش نجوید خلاص از کمند | |||||
| سلاطین عزلت گدایان حی | منازل شناسان گم کرده پی | |||||
| بسر وقتشان خلق ره کی برند | که چون آب حیوان بظلمت درند | |||||
| چو بیتالمقدس درون پر قباب | رها کرده دیوار بیرون خراب | |||||
| چو پروانه آتش بخود در زنند | نه چون کرم پیله بخود بر[۴]تنند | |||||
| دلارام در بر دلارام جوی | لب از تشنگی خشک بر طرف جوی | |||||
| نگویم که بر آب قادر نیند | که بر شاطی نیل مستسقیند | |||||