سعدی (باب اول در عدل و تدبیر و رای)/دلاور که باری تهور نمود

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' سعدی (باب اول در عدل و تدبیر و رای)  از سعدی
(دلاور که باری تهور نمود)
'


 دلاور که باری تهور نمودبباید به مقدارش اندر فزود 
 که بار دگر دل نهد بر هلاکندارد ز پیکار یأجوج باک 
 سپاهی در آسودگی خوش بدارکه در حالت سختی آید به کار 
 کنون دست مردان جنگی ببوسنه آنگه که دشمن فرو کوفت کوس 
 سپاهی که کارش نباشد به برگچرا روز هیجا نهد دل به مرگ 
 نواحی ملک از کف بدسگالبه لشکر نگه دار و لشکر به مال 
 ملک را بود بر عدو دست چیرچو لشکر دل آسوده باشند و سیر 
 بهای سر خویشتن می‌خوردنه انصاف باشد که سختی برد 
 چو دارند گنج از سپاهی دریغدریغ آیدش دست بردن به تیغ 
 چه مردی کند در صف کارزارکه دستش تهی باشد و کار زار