رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است

by عمر خیام

۲۰

	پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است			گردنده فلک نیز بکاری بوده است
	هرجا که قدم نهی تو بر روی زمین			آن مَردُمَک چشم نگاری بوده است

---

رباعی ۲۰– در نزهةالمجالس از این رباعی مصرع دوّم اینقسم است:

در هر قرنی بزرگواری بوده است.

رباعی بعد نیز در همین معنی است.

اینهم یکی از وجوه تذکّر مرگ است که خاکهائیکه ما بر آنها پا میگذاریم خاک وجود و اعضاء مردمانی است که مانند ما جان داشته و زندگانی میکردند و هوا و هوسها داشتند و این معنی را هم خیام در رباعیهای چند سروده است.

شیخ سعدی فرماید:

	آنکه پای از سر نخوت ننهادی بر خاک			عاقبت خاک شد و خلق بر میگذرند

و نیز:

	خاک راهی که بر آن میگذری ساکن باش			که عیونست و جفونست و خدود است و قدود

و نیز:

	بخاک بر مرو ای آدمی بکشیّ و ناز			که خاک پای تو همچون تو آدمی‌زاد است