رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو

۲۰

  پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است گردنده فلک نیز بکاری بوده است  
  هرجا که قدم نهی تو بر روی زمین آن مَردُمَک چشم نگاری بوده است  


رباعی ۲۰– در نزهةالمجالس از این رباعی مصرع دوّم اینقسم است:

در هر قرنی بزرگواری بوده است.

رباعی بعد نیز در همین معنی است.

اینهم یکی از وجوه تذکّر مرگ است که خاکهائیکه ما بر آنها پا میگذاریم خاک وجود و اعضاء مردمانی است که مانند ما جان داشته و زندگانی میکردند و هوا و هوسها داشتند و این معنی را هم خیام در رباعیهای چند سروده است.

شیخ سعدی فرماید:

  آنکه پای از سر نخوت ننهادی بر خاک عاقبت خاک شد و خلق بر میگذرند  

و نیز:

  خاک راهی که بر آن میگذری ساکن باش که عیونست و جفونست و خدود است و قدود  

و نیز:

  بخاک بر مرو ای آدمی بکشیّ و ناز که خاک پای تو همچون تو آدمی‌زاد است