رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/هنگام صبوح ای صنم فرّخ پی
ظاهر
۱۷۸
| هنگام صبوح ای صنم فرّخ پی | برساز ترانهٔ و پیش آور می | |||||
| کافکند بخاک صد هزاران جم و کی | این آمدن تیر مه و رفتن دی | |||||
رباعی ۱۷۸– شیخ سعدی میفرماید:
| دریغا که بی ما بسی روزگار | بروید گُل و بشکفد نوبهار | |||||
| بسی تیر و دی ماه و اردیبهشت | بیاید که ما خاک باشیم و خشت | |||||
دربارهٔ اکثر رباعیات حکیم خیّام از این نوع تذکّرات میتوان داد ولیکن ما نخواستیم سخن را پُر دراز بکشیم و باین اشارات که برای نمونه آوردیم اکتفا کردیم که اهل ذوق و دانش خود میتوانند هرچه بخواهند بر آن مزید کنند.