دیوان فخر شیرازی/گوشۀ ابرو

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دیار دوست گوشۀ ابرو  از فخر شیرازی فرقت ایّام
دیوان فخر شیرازی


 نقاش صنع نقش او از بس نکو ببست شد محو در جمال وی و دل بر او ببست 
 دل داشت آرزو و تمنّای بی شمار شوق وصال او درِ هر آرزو ببست 
 تا خلق را به مهر رخش آزمون کند آن مه نمود گوشۀ ابرو و رو ببست 
 از زلفکان غالیه فامش گره گشود دست عبیر و مشک به رنگ و به بو ببست 
 می گفت هر کسی سخنی از دهان او بگشود لب به خنده و درِ گفتگو ببست 
 دل در میان خون جگر غوطه زد بسی عزم صلوة وصل مگو بی وضو ببست 
 هر کسی که کرد جرعه ای از جام عشق نوش بی شک ز هوش رفت و دم از های و هو ببست 
 غیر از یک آرزو که بدان زنده جان فخر در های آرزو به دل از چارسو ببست 

***