دیوان فخر شیرازی/محبوبی عالم

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
طوق طاعت محبوبی عالم  از فخر شیرازی روشن رواق
دیوان فخر شیرازی


 آن مــه ماست که محبوبی عالم با اوست هر چه لطف است در آب و گل آدم با اوست 
 گر چــه در مملکت حسن بسی شــــاهانند حکمــــــرانی به ســــر جـمـلـه مسلّــــم با اوست 
 مــدعی گشــت فــراوان تو خــــدایا بنمای کاندران انجمـــن خـــاص کــه محـــــرم با اوست 
 نالـــه احوال دل زار بر او عرضه کند کــو نــدیمی کــه به هر مــرحله همدم با اوست 
 آنکه نقد دل و جان کرد بهای غم دوست تهمــت اسـت آنکـه تو گویی دل خـرّم با اوست 
 این چه رویست خدایا که ز اعجاز رسل کـــــف مـــوسی و دم عیســی مـــــریم با اوست 
 لعــل ناب تو گرو بست به یاقــوت مذاب او گـــرو برد ازین هر دو که خـاتم با اوست 
 تو مپندار که تنهاست به هر جا که رود آنکـــه صــــد قـــــافله ارواح مکــــرّم با اوست 
 نه همین میرودش خاطر فخر از دنبال میــــــرود او و دل عــــــالم و آدم با اوست 

***