دیوان شمس/گر ز تو بوسه ای خرد صد مه و مهر و مشتری

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(گر ز تو بوسه ای خرد صد مه و مهر و مشتری)
'


 گر ز تو بوسه ای خرد صد مه و مهر و مشتریتا نفروشی ای صنم کز مه و مهر خوشتری 
 ور دو هزار جان و دل بر در تو وطن کنددر مگشای ای صنم کز دل و جان تو برتری 
 آینه کیست تا تو را در دل خویش جا دهدای صنما به جان تو کینه در بننگری 
 دست مده تو چرخ را تا که به پیش اسب اوغاشیه تو را کشد بر سر خود به چاکری 
 دولت سنگ پاره‌ای گر چه بیافت چاره‌ایدر تن خویش بنگرد بیند وصف گوهری 
 ای دل بازشکل من جانب دست عشق اوبا پر عشق او بپر چند به پر خود پری 
 در پی شاه شمس دین تا تبریز می‌دوانلشکر عشق با وی است رو که تو هم ز لشکری