دیوان شمس/تنت زین جهان است و دل زان جهان

by مولوی

	تنت زین جهان است و دل زان جهان			هوا یار این و خدا یار آن
	دل تو غریب و غم او غریب			نیند از زمین و نه از آسمان
	اگر یار جانی و یار خرد			رسیدی بیار و ببردی تو جان
	وگر یار جسمی و یار هوا			تو با این دو ماندی در این خاکدان
	مگر ناگهان آن عنایت رسد			که ای من غلام چنان ناگهان
	که یک جذب حق به ز صد کوشش است			نشان‌ها چه باشد بر بی‌نشان
	نشان چون کف و بی‌نشان بحر دان			نشان چون بیان بی‌نشان چون عیان
	ز خورشید یک جو چو ظاهر شود			بروبد ز گردون ره کهکشان
	خمش کن خمش کن که در خامشی است			هزاران زبان و هزاران بیان