دیوان حافظ/در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع دیوان حافظ  از حافظ
در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
قسم بحشمت و جاه و جلال شاه شجاع
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی


۲۹۰ در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمعشب‌نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع ۲۹۳
 روز و شب خوابم نمی‌آید بچشم غم‌پرستبس که در بیماریِ هجر تو گریانم چو شمع 
 رشتهٔ صبرم بمقراض غمت ببریده‌شدهمچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع 
 گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم‌روکی شدی روشن بگیتی راز پنهانم چو شمع 
 در میان آب و آتش همچنان سرگرم تستاین دل زار نزار اشک‌بارانم چو شمع 
 در شب هجران مرا پروانهٔ وصلی فرستور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع 
 بی جمال عالم‌آرای تو روزم چون شبستبا کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع 
 کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمتتا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع 
 همچو صبحم یک نفس باقیست با[۱] دیدار توچهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع 
 سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنینتا منوّر گردد از دیدارت ایوانم چو شمع 
  آتش مهر ترا حافظ عجب در سر گرفت  
  آتش دل کی بآب دیده بنشانم چو شمع  

  1. چنین است در غالب نسخ قدیمه. س: تا دیدار تو، نسخ چاپی: بی‌دیدار تو،