دیوان بیدل شیرازی/ سروهای گلشن

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
روباه بازی فلک سروهای گلشن  از بیدل شیرازی صبح امید
دیوان بیدل شیرازی


 ای چرخ سفله این همه جور و جفا چرا خصمی به اهل بیت حبیب خدا چرا 
 آتش زدی ز ظلم در خانۀ علی آن در که بود بوسه گه انبیا چرا 
 شرم از نبی نکردی و از کینه سوختی وانگه زدی به پهلوی خیرالنسا چرا 
 روبه صفت ز کید و حیل بافتی رسن انداختی به گردن شیر خدا چرا 
 بر فرق بوتراب زدی تیغ آبدار بر طشت ریختی جگر مجتبا چرا  
 با اهل بیت شاه جگر تشنه را ز کین آوردی از مدینه سوی کربلا چرا 
 بس سروهای گلشن دین را یکان یکان از تیشۀ ستیزه فکندی ز پا چرا 
 کُشی حسین و عترت او میبری اسیر از کربلا به کوفه ز راه جفا چرا 
 ای چرخ خانه ات چو دل ما خراب باد تاریک تر ز شام غمت آفتاب باد 

***