حافظ (غزلیات)/هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(هر که را با خط سبزت سر سودا باشد)
'


۱۵۷ هر که را با خط سبزت سر سودا باشدپای ازین دایره بیرون ننهد تا باشد ۲۲۸
 من چو از خاک لحد لاله‌صفت برخیزمداغ سودای توام سرّ سویدا باشد 
 تو خود ای گوهر یکدانه کجائی آخرکز غمت دیدهٔ مردم همه دریا باشد 
 از بن هر مژه‌ام آب روانست بیااگرت میل لب جوی و تماشا باشد 
 چون گل و می دمی از پرده برون آی و دراکه دگرباره ملاقات نه پیدا باشد 
 ظلّ ممدود خم زلف توام بر سر بادکاندرین سایه قرار دل شیدا باشد 
  چشمت از ناز بحافظ نکند میل آری  
  سرگرانی صفت نرگس رعنا باشد