دیوان حافظ/مژده ای دل که دگر باد صبا باز آمد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مرا مهر سیه‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شد دیوان حافظ  از حافظ
مژده ای دل که دگر باد صبا باز آمد
مسلمانان مرا وقتی دلی بود
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی


۱۷۴ مژده ای دل که دگر باد صبا باز آمدهدهد خوش خبر از طرف سبا باز آمد ۱۵۹
 برکش ای مرغ سحر نغمهٔ داوودی بازکه سلیمان گُل از باد هوا باز آمد 
 عارفی کو که کند فهم زبان سوسنتا بپرسد که چرا رفت و چرا باز آمد 
 مردمی کرد و کرم لطف خداداد بمنکان بُت ماه رُخ از راه وفا باز آمد 
 لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبحداغ دل بود بامّید دوا باز آمد 
 چشم من در رهِ این قافلهٔ راه بماندتا بگوش دلم آواز درا باز آمد 
  گر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست  
  لطف او بین که بلطف از در ما بازآمد