| ۳۲۷ | مرا عهدیست[۱] با جانان که تا جان در بدن دارم | | هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم | ۳۷۸ |
| صفای خلوت خاطر از آن شمع چگل جویم | | فروغ چشم و نور دل از آن ماه ختن دارم[۲] | |
| بکام و آرزوی دل چو دارم خلوتی حاصل | | چه فکر از خبث بدگویان میان انجمن دارم | |
| مرا در خانه سروی هست کاندر سایهٔ قدش | | فراغ از سرو بستانیّ و شمشاد چمن دارم | |
| گرم صد لشکر از خوبان بقصد دل کمین سازند | | بحمد الله و المنّه بتی لشکرشکن دارم | |
| سزد کز خاتم لعلش زنم لاف سلیمانی | | چو اسم اعظمم باشد چه باک از اهرمن دارم | |
| الا ای پیر فرزانه مکن عیبم ز میخانه | | که من در ترک پیمانه دلی پیمان شکن دارم | |
| خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه | | که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم | |
| چو در گلزار اقبالش خرامانم بحمدالله | | نه میل لاله و نسرین نه برگ نسترن دارم | |
| برندی شهره شد حافظ میان همدمان لیکن | |
| چه غم دارم که در عالم قوام‌الدّین حسن[۳] دارم | |
