حافظ (غزلیات)/مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند)
'


۱۸۸ مرا برندی و عشق آن فضول عیب کندکه اعتراض بر اسرار علم غیب کند ۱۱۵
 کمال سرّ محبت ببین نه نقص گناهکه هر که بی‌هنر افتد نظر بعیب کند 
 ز عطر حور بهشت آن نفس برآید بویکه خاک میکدهٔ ما عبیر جیب کند 
 چنان زند رهِ اسلام غمزهٔ ساقیکه اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند 
 کلید گنج سعادت قبول اهل دلستمباد آنکه درین نکته شکّ و ریب کند 
 شبان وادی ایمن گهی رسد بمرادکه چند سال بجان خدمت شعیب کند 
  ز دیده خون بچکاند فسانهٔ حافظ  
  چو یاد وقت زمان شباب و شیب کند