دیوان حافظ/غلام نرگس مست تو تاجدارانند

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عکس روی تو چود در آینه جام افتاد دیوان حافظ  از حافظ
غلام نرگس مست تو تاجدارانند
قتل این خسته بشمشیر تو تقدیر نبود
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی


۱۹۵ غلام نرگس مست تو تاجدارانندخراب بادهٔ لعل تو هوشیارانند ۱۳۱
 ترا صبا و مرا آب دیده شد غمّازو گر نه عاشق و معشوق راز دارانند 
 ز زیر زلف دوتا چون گذر کنی بنگرکه از یمین و یسارت چه سوگوارانند 
 گذار کن چو صبا بر بنفشه‌زار و ببینکه از تطاول زلفت چه بیقرارانند 
 نصیب ماست بهشت ای خداشناس بروکه مستحقّ کرامت گناه‌کارانند 
 نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بسکه عندلیب تو از هر طرف هزارانند 
 تو دستگیر شو ای خضر پی خجسته که منپیاده میروم و همرهان سوارانند 
 بیا بمیکده و چهره ارغوانی کنمرو بصومعه کانجا سیاه کارانند 
  خلاص حافظ از آن زلف تابدار مباد  
  که بستگان کمند تو رستگارانند