حافظ (غزلیات)/شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(شاه شمشادقدان خسرو شیرین‌دهنان)
'


 شاه شمشادقدان خسرو شیرین‌دهنانکه به مژگان شکند قلب همه صف‌شکنان 
 مست بگذشت و نظر بر من درویش انداختگفت ای چشم و چراغِ همه شیرین‌سخنان 
 تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بودبنده‌ی من شو و برخور ز همه سیم‌تنان 
 کمتر از ذره نه‌ای پست مشو مهر بورزتا به خلوتگه خورشید رسی چرخ‌زنان 
 بر جهان تکیه مکن ور قدحی مِیْ داریشادی زهره جبینان خور و نازک‌بدنان 
 پیر پیمانه‌کش من که روانش خوش بادگفت پرهیز کن از صحبت پیمان‌شکنان 
 دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسلمرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان 
 با صبا در چمن لاله سحر می‌گفتمکه شهیدان که‌اند این همه خونین‌کفنان 
 گفت حافظ من و تو محرم این راز نه‌ایماز مِی لعل حکایت کن و شیرین‌دهنان