دیوان حافظ/شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان

by حافظ

۳۸۷	شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان			که بمژگان شکند قلب همه صف شکنان		۴۰۱
	مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت			گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان
	تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود			بندهٔ من شو و برخور ز همه سیم‌تنان
	کمتر از ذرّه نهٔ پست مشو مهر بورز			تا بخلوتگه خورشید رسی چرخ زنان
	بر جهان تکیه مکن ور قدحی می داری			شادی زهره‌جبینان خور و نازک‌بدنان
	پیر پیمانه‌کش من که روانش خوش باد			گفت پرهیز کن از صحبت پیمان‌شکنان
	دامن دوست بدست آر و ز دشمن بگسل			مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان
	با صبا در چمن لاله سحر میگفتم			که شهیدان که‌اند این همه خونین‌کفنان
		گفت حافظ من و تو محرم این راز نه‌ایم
		از می لعل حکایت کن و شیرین‌دهنان