حافظ (غزلیات)/شاهدان گر دلبری زین سان کنند

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(شاهدان گر دلبری زین سان کنند)
'


۱۹۷ شاهدان گر دلبری زینسان کنندزاهدانرا رخنه در ایمان کنند ۱۲۴
 هر کجا آن شاخ نرگس بشکفدگلرخانش دیده نرگسدان کنند 
 ای جوان سروقد گوئی ببرپیش از آن کز قامتت چوگان کنند 
 عاشقان را بر سر خود حکم نیستهر چه فرمان تو باشد آن کنند 
 پیش چشمم کمتر است از قطرهٔاین حکایتها که از طوفان کنند 
 یار ما چون گیرد آغاز سماعقدسیان بر عرش دست افشان کنند 
 مردم چشمم بخون آغشته شددر کجا این ظلم بر انسان کنند 
 خوش برآ با غصّه‌ای دل کاهل رازعیش خوش در بوتهٔ هجران کنند 
  سر مکش حافظ ز آه نیم شب  
  تا چو صبحت آینه رخشان کنند