حافظ (غزلیات)/سلام الله ما کر اللیالی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(سلام الله ما کر اللیالی)
'


 سلام الله ما کر اللیالیو جاوبت المثانی و المثالی 
 علی وادی الاراک و من علیهاو دار باللوی فوق الرمال 
 دعاگوی غریبان جهانمو ادعو بالتواتر و التوالی 
 به هر منزل که رو آرد خدا رانگه دارش به لطف لایزالی 
 منال ای دل که در زنجیر زلفشهمه جمعیت است آشفته حالی 
 ز خطت صد جمال دیگر افزودکه عمرت باد صد سال جلالی 
 تو می‌باید که باشی ور نه سهل استزیان مایه جاهی و مالی 
 بر آن نقاش قدرت آفرین بادکه گرد مه کشد خط هلالی 
 فحبک راحتی فی کل حینو ذکرک مونسی فی کل حال 
 سویدای دل من تا قیامتمباد از شوق و سودای تو خالی 
 کجا یابم وصال چون تو شاهیمن بدنام رند لاابالی 
 خدا داند که حافظ را غرض چیستو علم الله حسبی من سالی