حافظ (غزلیات)/سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد)
'


سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کردوآن چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد گوهری کز صدف کُوْن و مکان بیرون استطلب از گمشدگانِ لبِ دریا می‌کرد مشکل خویش برِ پیرِ مُغان بردم دوشکو به تاییدِ نظر حلّ معما می‌کرد دیدمش خرم و خندان، قدحِ باده به دستواندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد گفتم: «این جام جهان‌بین به تو کِی داد حکیم؟»گفت: «آن روز که این گنبد مینا می‌کرد» بی‌دلی، در همه احوال، خدا با او بوداو نمی‌دیدش و از دور «خدایا» می‌کرد این همه شعبده خویش که می‌کرد اینجاسامری پیش عصا و ید بیضا می‌کرد گفت: «آن یار، کز او گشت سر دار بلند،جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد» فیض روح القدس ار باز مدد فرمایددیگران هم بکنند آنچه مسیحا می‌کرد گفتمش «سلسلهٔ زلف بتان از پی چیست؟»گفت: «حافظ گله‌ای از دل شیدا می‌کرد!»