حافظ (غزلیات)/زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست

از ویکی‌نبشته
پرش به: گشتن، جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست)
'


زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست راه هزار چاره‌گر از چار سو ببست
تا عاشقان به بوی نسیمش دهند جان بگشود نافه‌ای و در آرزو ببست
شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نو ابرو نمود و جلوه‌گری کرد و رو ببست
ساقی به چند رنگ مِی اندر پیاله ریخت؟ این نقش‌ها نِگر که چه خوش در کَدو ببست
یارب چه غمزه کرد صراحی؟ که خون خُم با نعره‌های قُلقُلش اندر گلو ببست
مطرب چه پرده ساخت؟ که در پرده سماع بر اهل وجد و حال در های‌و‌هو ببست
حافظ! هر آن که عشق نورزید و وصل خواست اِحرام طُوف کعبه‌ی دل بی وضو ببست