حافظ (غزلیات)/زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست)
'


زلفت هزار دل بیکی تاره مو ببستراه هزار چاره‌گر از چار سو ببست
تا عاشقان ببوی نسیمش دهند جانبگشود نافه‌ٔ و در آرزو  
شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نوابرو نمود و جلوه‌گری کرد و رو ببست
ساقی بچند رنگ می اندر پیاله ریختاین نقشها نگر که چه خوش در کدو ببست
یارب چه غمزه کرد صراحی که خون خمبا نعرهای قلقلش اندر گلو ببست
مطرب چه پرده ساخت که در پردهٔ سماعبر اهل وجد و حال در های‌و‌هو ببست
حافظ هر آنکه عشق نورزید و وصل خواست
احرام طوف کعبهٔ دل بی وضو ببست