دیوان حافظ/زبان خامه ندارد سر بیان فراق

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی
۲۹۷ زبان خامه ندارد سر بیان فراقوگرنه شرح دهم با تو داستان فراق ۲۹۷
 دریغ مدّت عمرم که بر امید وصالبسر رسید و نیامد بسر زمان فراق 
 سری که بر سر گردون بفخر می‌سودمبِراستان که نهادم بر آستان فراق 
 چگونه باز کنم بال در هوای وصالکه ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق 
 کنون چه چاره که در بحر غم بگردابیفتاد زورق صبرم ز بادبان فراق 
 بسی نماند که کشتیّ عمر غرقه شودز موج شوق تو در بحر بیکران فراق 
 اگر بدست من افتد فراق را بکشمکه روز هجر سیه باد و خان‌و‌مان فراق 
 رفیق خیل خیالیم و همنشین شکیبقرین آتش هجران و هم‌قران فراق 
 چگونه دعوی وصلت کنم بجان که شدستتنم وکیل قضا و دلم ضمان فراق 
 ز سوز شوق دلم شد کباب دور از یارمدام خون جگر میخورم ز خوان فراق 
 فلک چو دید سرم را اسیر چنبر عشقببست گردن صبرم بریسمان فراق 
  بپای شوق گر این ره بسر شدی حافظ  
  بدست هجر ندادی کسی عنان فراق