حافظ (غزلیات)/زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد)
'


زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شداز سر پیمان برفت با سر پیمانه شد صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکستباز به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد شاهد عهد شباب آمده بودش به خوابباز به پیرانه سر عاشق و دیوانه شد مغبچه‌ای می‌گذشت راه زن دین و دلدر پی آن آشنا از همه بیگانه شد آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوختچهره خندان شمع آفت پروانه شد گریه شام و سحر شکر که ضایع نگشتقطره باران ما گوهر یک دانه شد نرگس ساقی بخواند آیت افسونگریحلقه اوراد ما مجلس افسانه شد منزل حافظ کنون بارگه پادشاستدل بر دلدار رفت جان بر جانانه شد