حافظ (غزلیات)/دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

از ویکی‌نبشته
پرش به: گشتن، جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(دلی که غیب نمای است و جام جم دارد)
'


دلی که غیب‌نمای است و جامِ ‌جم دارد زِ خاتمی که دمی گُم شود چه غم دارد؟
به خط و خال گدایان مده خزینه‌ی دل! به دست شاه‌وَشی ده که مُحترم دارد
نَه هر درخت تحمل کند جفای خزان غلام همت سروَم که این قدم دارد
رسید موسمِ آن، کز طرب، چو نرگس مست نهد به پایِ قدح هرکه شِش دِرَم دارد
زر از بهای مِی اکنون، چو گُل، دریغ مدار که عقلِ کل به صدت عیب مُتَّهم دارد
ز سِرِّ غیبْ کس آگاه نیست، قصه مخوان! کدام مَحرَمِ دل ره در این حرم دارد؟
دلم، که لاف تَجَرد زدی، کنون صد شغل به بوی زلف تو، با باد صبحدم دارد
مراد دل ز که پرسم؟ که نیست دلداری که جلوه‌ی نظر و شیوه‌ی کَرَم دارد
ز جَیْبِ خِرقِه‌ی حافظ چه طَرْفْ بتوان بست؟ که ما صمد طلبیدیم و او صنم دارد