حافظ (غزلیات)/در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

از ویکی‌نبشته
پرش به: گشتن، جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است)
'


در این زمانه رفیقی که خالی از خللست صراحی می ناب و سفینهٔ غزلست
جریده رو که گذرگاه عافیت تنگست پیاله گیر که عمر عزیز بی‌بدلست
نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بس ملالت علما هم ز علم بی  
بچشم عقل در این رهگذار پرآشوب جهان و کار جهان بی‌ثبات و بی‌محلست
بگیر طرّهٔ مه چهرهٔ و قصّه مخوان که سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحلست
دلم امید فراوان بوصل روی تو داشت ولی اجل بره عُمر رهزن املست
بهیچ دور نخواهند یافت هشیارش
چنین که حافظ ما مست بادهٔ ازلست