حافظ (غزلیات)/در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است)
'


 در این زمانه رفیقی که خالی از خللستصراحی می ناب و سفینهٔ غزلست 
 جریده رو که گذرگاه عافیت تنگستپیاله گیر که عمر عزیز بی‌بدلست 
 نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بسملالت علما هم ز علم بی   
 بچشم عقل در این رهگذار پرآشوبجهان و کار جهان بی‌ثبات و بی‌محلست 
 بگیر طرّهٔ مه چهرهٔ و قصّه مخوانکه سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحلست 
 دلم امید فراوان بوصل روی تو داشتولی اجل بره عُمر رهزن املست 
 
بهیچ دور نخواهند یافت هشیارش
 
چنین که حافظ ما مست بادهٔ ازلست