دیوان حافظ/خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حال خونین دلان که گوید باز دیوان حافظ  از حافظ
خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز
درآ که در دل خسته توان درآید باز
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی


۲۶۴ خیز و در کاسهٔ زر آب طربناک اندازپیشتر زانکه شود کاسهٔ سر خاک‌انداز ۲۵۹
 عاقبت منزل ما وادی خاموشانستحالیا غلغله در گنبد افلاک انداز 
 چشمِ آلوده نظر از رخ جانان دورستبر رخ او نظر از آینهٔ پاک انداز 
 بسر سبز تو ای سرو که گر خاک شومناز از سر بنه و سایه برین خاک انداز 
 دل ما را که ز مار سر زلف تو بخستاز لب خود بشفاخانهٔ تریاک انداز 
 ملک این مزرعه دانی که ثباتی ندهدآتشی از جگر جام در املاک انداز 
 غسل در اشک زدم کاهل طریقت گویندپاک شو اوّل و پس دیده بر آن پاک انداز 
 یا رب آن زاهد خودبین که بجز عیب ندیددود آهیش در آیینهٔ ادراک انداز 
  چون گل از نکهت او جامه قبا کن حافظ  
  وین قبا در ره آن قامت چالاک انداز