حافظ (غزلیات)/خوش خبر باشی ای نسیم شمال

از ویکی‌نبشته
پرش به: گشتن، جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(خوش خبر باشی ای نسیم شمال)
'


خوش‌خبر باشی ای نسیم شمال! که به ما می‌رسد زمان وصال
قصهُ‌العشق لا انفصام لها فُصِمَتها هنا لسان‌القال
ما لسلمی و من بذی سلمٍ أینَ جَیرانُنا و کیف الحال؟!
عفت الدّار بعد عافیهٍ فاسألوا حالها عن الاطلال
فی جمال الکمال نلت منی صَرّف الله عنکَ عین کمال
یا بَرید الحمی! حماک الله! مرحبا! مرحبا! تعال! تعال!
عرصه‌ی بزم‌گاه خالی ماند از حریفان و جام مالامال
سایه افکند ــ حالیا ــ شب هجر تا چه بازند شب‌رُوانِ خیال
تُرکِ ما سوی کس نمی‌نگرد آه از این کبریا و جاه و جلال!
حافظا، عشق و صابری تا چند؟! ناله‌ی عاشقان خوش است؛ بنال!