حافظ (غزلیات)/به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

از ویکی‌نبشته
پرش به: گشتن، جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش)
'


به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش به بوی گل نفسی همدم صبا می‌باش
نگویمت که همه ساله می پرستی کن سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش
چو پیر سالک عشقت به می حواله کند بنوش و منتظر رحمت خدا می‌باش
گرت هواست که چون جم به سر غیب رسی بیا و همدم جام جهان نما می‌باش
چو غنچه گر چه فروبستگیست کار جهان تو همچو باد بهاری گره گشا می‌باش
وفا مجوی ز کس ور سخن نمی‌شنوی به هرزه طالب سیمرغ و کیمیا می‌باش
مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ ولی معاشر رندان پارسا می‌باش