حافظ (غزلیات)/ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(ای نور چشم من سخنی هست گوش کن)
'


 ای نور چشم من سخنی هست گوش کنچون ساغرت پر است بنوشان و نوش کن 
 در راه عشق وسوسه اهرمن بسیستپیش آی و گوش دل به پیام سروش کن 
 برگ نوا تبه شد و ساز طرب نماندای چنگ ناله برکش و ای دف خروش کن 
 تسبیح و خرقه لذت مستی نبخشدتهمت در این عمل طلب از می فروش کن 
 پیران سخن ز تجربه گویند گفتمتهان ای پسر که پیر شوی پند گوش کن 
 بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشقخواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن 
 با دوستان مضایقه در عمر و مال نیستصد جان فدای یار نصیحت نیوش کن 
 ساقی که جامت از می صافی تهی مبادچشم عنایتی به من دردنوش کن 
 سرمست در قبای زرافشان چو بگذرییک بوسه نذر حافظ پشمینه پوش کن