دیوان حافظ/اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش)
'


۲۷۳ اگر رفیق شفیقی درست پیمان باشحریف خانه و گرمابه و گلستان باش ۲۸۵
 شکنج زلف پریشان بدست باد مدهمگو که خاطر عشّاق گو پریشان باش 
 گرت هواست که با خضر همنشین باشینهان ز چشم سکندر چو آب حیوان باش 
 زبور عشق نوازی نه کار هر مرغیستبیا و نوگل این بلبل غزلخوان باش 
 طریق خدمت و آیین بندگی کردنخدای را که رها کن بما و سلطان باش 
 دگر بصید حرم تیغ برمکش زنهاروزان که با دل ما کردهٔ پشیمان باش 
 تو شمع انجمنی یکزبان و یکدل شوخیال و کوشش پروانه بین و خندان باش 
 کمال دلبری و حسن در نظربازیستبشیوهٔ نظر از نادران دوران باش 
  خموش حافظ و از جور یار ناله مکن  
  ترا که گفت که در روی خوب حیران باش