دیوان حافظ/اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی
۳۰۶ اگر بکوی تو باشد مرا مجال وصولرسد بدولت وصل تو کار من باصول ۳۰۵
 قرار برده ز من آن دو نرگس رعنافراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول 
 چو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زوربهیچ باب ندارم ره خروج و دخول 
 کجا روم چه کنم چاره از کجا جویمکه گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول 
 من شکستهٔ بدحال زندگی یابمدر آنزمان که بتیغ غمت شوم مقتول 
 خرابتر ز دل من غم تو جای نیافتکه ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول 
 دل از جواهر مهرت چو صیقلی داردبود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول 
 چه جرم کرده‌ام ای جان و دل بحضرت توکه طاعت من بیدل نمیشود مقبول 
  بدرد عشق بساز و خموش کن حافظ  
  رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول