دیوان حافظ/اگر آن طایر قدسی ز درم باز آید

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید)
'


۲۳۶ اگر آن طایر قدسی ز درم بازآیدعمر بگذشته بپیرانه سرم بازآید ۲۰۳
 دارم امّید برین اشک چو باران که دگربرق دولت که برفت از نظرم بازآید 
 آنکه تاج سر من خاک کف پایش بوداز خدا می‌طلبم تا بسرم بازآید 
 خواهم اندر عقبش رفت بیاران عزیزشخصم ار باز نیاید خبرم بازآید 
 گر نثار قدم یار گرامی نکنمگوهر جان بچه کار دگرم بازآید 
 کوس نودولتی از بام سعادت بزنمگر ببینم که مه نوسفرم بازآید 
 مانعش غلغل چنگست و شکرخواب صبوحور نه گر بشنود آه سحرم بازآید 
  آرزومند رُخ شاه چو ماهم حافظ  
  همّتی تا بسلامت ز درم بازآید