دیوان حافظ/از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تصحیح: محمد قزوینی و دکتر قاسم غنی
۴۲۴ از من جدا مشو که توام نور دیدهٔآرام جان و مونس قلب رمیدهٔ ۴۲۲
 از دامن تو دست ندارند عاشقانپیراهن صبوری ایشان دریدهٔ 
 از چشم بخت خویش[۱] مبادت گزند از آنکدر دلبری بغایت خوبی رسیدهٔ 
 مَنعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمانمعذور دارمت که تو او را ندیدهٔ 
  آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا  
  بیش از گلیم خویش مگر پا کشیدهٔ  


  1. چنین است در عموم نسخ قدیمه، نسخ جدیده: از چشم زخم خلق (یا: دهر)،