حافظ (غزلیات)/آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست)
'


آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوستچشم میگون لب خندان دل خرّم با اوست
گر چه شیرین دهنان پادشهانند ولیاو سلیمان زمان است که خاتم با اوست
روی خوبست و کمال هنر و دامن پاکلاجرم همّت پاکان دو عالم با اوست
خال مشکین که بدان عارض گندمگونستسرّ آن دانه که شد رهزن آدم با اوست
دلبرم عزم سفر کرد خدا را یارانچکنم با دل مجروح که مرهم با اوست
با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل  ما را و دم   مریم با اوست
حافظ از معتقدانست گرامی دارش
زانکه بخشایش بس روح مکرّم با اوست