جامی (اورنگ ششم لیلی و مجنون)/ای خاک تو تاج سربلندان!
ظاهر
| ای خاک تو تاج سربلندان! | مجنون تو عقل هوشمندان! | |||||
| خورشید ز توست روشنی گیر | بیروشنی تو چشمهی قیر | |||||
| در راه تو عقل فکرتاندیش | صد سال اگر قدم نهد پیش، | |||||
| نا آمده از تو رهنمایی | دورست که ره برد به جایی | |||||
| جز تو همه سرفکندهی تو | هر نیست چو هست بندهی تو | |||||
| تسکینده درد بیقراران | مرهم نه داغ دلفگاران | |||||
| بر سستی پیریام ببخشای! | بر عجز فقیریام ببخشای! | |||||
| زین برف که بر گلم نشستهست | بس خار که در دلم شکستهست | |||||
| خواهم که کند به سویت آهنگ | در دامن رحمتت زند چنگ | |||||
| باشد به چو من شکستهرایی | زین چنگ زدن رسد نوایی | |||||