نزد وی برنگشت ✡︎ ۱۳ و در سال ششصد و یکم در روز اوّل از ماه اوّل آب از روی زمین خشک شد پس نوح پوشش کشتی را برداشته نگریست و اینک روی زمین خشک بود ✡︎ ۱۴ و در روز بیست و هفتم از ماه دوّم زمین خشک شد ✡︎ ۱۵ آنگاه خدا نوحرا مخاطب ساخته گفت ✡︎ ۱۶ از کشتی بیرون شو تو و زوجهات و پسرانت و ازواج پسرانت با تو ✡︎ ۱۷ و همهٔ حیواناتیرا که نزد خود داری هر ذی جَسَدیرا از پرندگان و بهایم و کلّ حشرات خزندهٔ بر زمین با خود بیرون آور تا بر زمین منتشر شده در جهان بارور و کثیر شوند ✡︎ ۱۸ پس نوح و پسران او و زنش و زنان پسرانش با وی بیرون آمدند ✡︎ ۱۹ و همهٔ حیوانات و همهٔ حشرات و همهٔ پرندگان و هر چه بر زمین حرکت میکند باجناس آنها از کشتی بدر شدند ✡︎ ۲۰ و نوح مذبحی برای خداوند بنا کرد و از هر بهیمهٔ پاک و از هر پرندهٔ پاک گرفته قربانیهای سوختنی بر مذبح گذرانید ✡︎ ۲۱ و خداوند بوی خوش بوئید وخداوند در دل خود گفت بعد از این دیگر زمین را بسبب انسان لعنت نکنم زیراکه خیال دل انسان از طفولیّت بداست و بار دیگر همهٔ حیوانات را هلاک نکنم چنانکه کردم ✡︎ ۲۲ مادامیکه جهان باقیست زرع و حصاد و سرما و گرما و زمستان و تابستان و روز و شب موقوف نخواهد شد ✡︎
باب نهم
۱ و خدا نوح و پسرانشرا برکت داده بدیشان گفت بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید ✡︎ ۲ و خوف شما و هیبت شما بر همهٔ حیوانات زمین و بر همهٔ پرندگان آسمان و بر هر چه بر زمین میخزد و بر همهٔ ماهیان دریا خواهد بود بدست شما تسلیم شدهاند ✡︎ ۳ و هر جنبندهٔ که زندگی دارد برای شما طعام باشد همه را چون علف سبز بشما دادم ✡︎ ۴ مگر گوشت را با جانش که خون او باشد مخورید ✡︎ ۵ و هرآینه انتقام خون شما را برای جان شما خواهم گرفت از دست هر حیوان آنرا خواهم گرفت و از دست انسان انتقام جان انسانرا از دست برادرش خواهم گرفت ✡︎ ۶ هر که خون انسان ریزد خون وی بدست انسان ریخته شود زیرا خدا انسانرا بصورت خود ساخت ✡︎ ۷ و شما بارور و کثیر شوید و در زمین منتشر شده در آن بیفزائید ✡︎ ۸ و خدا نوح و پسرانشرا باوی خطاب کرده گفت ✡︎ ۹ اینک من عهد خودرا با شما و بعد از شما با ذریت شما
