جنگل جنوب بگو کلام خداوند را بشنو خداوند یهوه چنین میفرماید اینک من آتشی در تو میافروزم که هر درخت سبز و هر درخت خشک را در تو خواهد سوزانید و لهیب ملتهب آن خاموش نخواهد شد و همهٔ رویها از جنوب تاشمال از آن سوخته خواهد شد * ۴۸ و تمامی بشر خواهند فهمید که من یهوه آن را افروختهام تا خاموشی نپذیرد * ۴۹ و من گفتم آه ای خداوند یهوه ایشان درباره من میگویند آیا او مثلها نمیآورد *
باب بیست و یکم
۱ و کلام خداوند بر من نازل شده گفت * ۲ ای پسر انسان روی خود را بسوی اورشلیم بدار و بمکانهای بلند مقدّس تکلّم نما و بزمین اسرائیل نبوّت کن * ۳ و بزمین اسرائیل بگو خداوند چنین میفرماید اینک من بضدّ تو هستم و شمشیر خود را از غلافش کشیده عادلان و شریران را از میان تو منقطع خواهم ساخت * ۴ و چونکه عادلان و شریران را از میان تو منقطع میسازم بنابراین شمشیر من بر تمامی بشر از جنوب تا شمال از غلافش بیرون خواهد آمد * ۵ و تمامی بشر خواهند فهمید که من یهوه شمشیر خود را از غلافش بیرون کشیدم تا باز بآن برنگردد * ۶ پس تو ای پسر انسان آه بکش با شکستگی کمر و مرارت سخت بنظر ایشان آه بکش * ۷ و اگر بتو گویند که چرا آه میکشی بگو بسبب آوازهای که میآید زیرا که همهٔ دلها گداخته و تمامی دستها سست گردیده و همهٔ جانها کاهیده و جمیع زانوها مثل آب بیتاب خواهد شد خداوند یهوه میگوید همانا آن میآید و بوقوع خواهد پیوست * ۸ و کلام خداوند بر من نازل شده گفت * ۹ ای پسر انسان نبوّت کرده بگو خداوند چنین میفرماید بگو که شمشیرْ شمشیرْ تیز شده و نیز صیقلی گردیده است * ۱۰ تیز شده است تا کشتار نماید و صیقلی گردیده تا برّاق شود پس آیا ماشادی نماییم عصای پسر من همهٔ درختان را خوار میشمارد * ۱۱ و آن برای صیقلی شدن داده شد تا آن را بدست گیرند و این شمشیر تیز شده و صیقلی گردیده است تا بدست قاتل داده شود * ۱۲ ای پسر انسان فریاد برآور و وِلْوِله نما زیرا که این بر قوم من و بر جمیع سروران اسرائیل وارد میآید ترسها بسبب شمشیر بر قوم من عارض شده است لهذا بر ران خود دست بزن * ۱۳ زیرا که امتحان است و چه خواهد بود اگر عصائی که دیگران را خوار میشمارد دیگر
