برگه:Tavalludi Digar - Farogh Farrukhzad.pdf/۱۶۱

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ هم‌سنجی شده‌است.


و افتخار این را دارد

که می‌تواند از همان دریچه — نه از راه پلکان — خود را

دیوانه‌وار به دامان مهربان مام وطن سرنگون کند

 

و آخرین وصیتش اینست

که در ازای ششصد و هفتاد و هشت سکه، حضرت استاد آبراهام صهبا

مرثیه‌ای به قافیهٔ کشک در رثای حیاتش رقم زند

ای مرز پر گهر
۱۴۹