می گفتند برای مطالبه حقوق خود ازدحام میکردند و با صطلاح «یا علی میکشیدند». بهمین جهت بود که بسیاری از سربازان با همان لباس نظامی گذران خود را از رامدیگر بدست میآوردند ، مثلا هیزم شکن یا تخم مرغ فروش بودند و یا بدرخانه این و آن نوکر می شدند. مناصب مهم نظام حتی سرهنگی و سرتیپی ارثی بود که گاهی بیچه نوزاد نیز میدادند و چنانکه پس ازین درباره اصلاحات نظامی بحث خواهم کرد درین دوره ره سرهنگان و سرتیپان نابالغ بسیار دیده شده است و این مناسب را یکسانی هـم می دادند که هرگز در نظام خدمت نکرده بودند و نمی کردند . یکی از مهمترین کارهایی که در راه استقلال امنیت ایران شد قانون خدمت نظام بود که در آبانماه ۱۳۰۵ با جرای آن آغاز کردند و کسانی که از جامعه شناسی آگاهند میدانند که چنین کاری چه اهمیتی در روحیات ملنی دارد. خدمت نظام برای جوانان سودهای فراوان دارد. نه تنها در تقویت روح ملی و حسن میهن پرستی و نیروی مردی و مردانگی و جان فشانی در راه کشور بسیار مؤثر ست بلکه در پرورش جسم و جان جوانان نیز آثار بسیار دارد و در تن درستی و کار کشتگی ایشان نیز اثر می گذارد بهترین وسیله استقرار امنیت که در ضمن اوضاع ایران را پس از استقرار آن نشان میدهد سفرهاییست که هر چند يك بار و گاهی چند بار در سال شاهنشاه ایران بنواحی مختلف کشور می کرد و درین سفرها شخصاً بجزئیات کارها می رسید و از نزدیک در پیشرفت کار مراقبت میکرد و فهرست آن سفرها بدین گونه است: در خرداد ماه ۱۳۰۵ سفر ملایر، در امرداد ماه آن سال سفرگرگان و خراسان تا قوچان و بجنورد. در مهر ماه همان سال سفر مازندران و کرانهای دریای خزر . در شهریورماه ۱۳۰۶ سفر آذربایجان در مهر ماه آن سال سفر مازندران و گرگان در فروردین ماه ۱۳۰۷ سفر قزوین و سفر بروجرد و لرستان . در امردادماه همان سال سفر گیلان در مهر ماه آن سال سفره ازندران و گرگان. در آبانماه آن سال سفر 4
۳۹
