بهداری و مانند آن. اصول مالیاتی ایران یادگار دوره هاى تاريك وادوار ملوك الطوایف و حکومت ایلیاتی بود و پایه درستی نداشت و بهیچوجه با مقتضیات روز گار وفق نمی داد و در بسیاری از موارد عادلانه نبود، چنانکه همه بار بر دوش طبقه کارگرو زارع و فروشنده شهری گذاشته شده بود یعنی مردمی که از دسترنج خود زندگی میکردند و دیگران که از راههای دیگر چندین برابر ایشان در آمد داشتند بهیچ وجه مالیات نمی پرداختند و تنها اصناف و برزگران و این گونه مردم زیر دست مالیات می دادند. ناچار میبایست در مالیات تعدیل کامل برقرار شود و اصولی پیش بگیرند که هر کس بتناسب در آمد خود مالیات بپردازد و در مخارج عمومی کشور شرکت کند و این اصلاح بسیار مهم در کار مالیات تنها درین دوره بعمل آمد. نکته دیگری که در اصلاحات مالی و اقتصادی اهمیت بسزا دارد استقلال گمرکی ایران و اصلاح تعرفه گمرکی بر اساس حفظ صنایع نوزاد و کالای داخلی و محصولات کشورست. در دوره قاجارها در نتیجه عهد نامه ترکمان چای که در سخت ترین مواقع ذلت و سرشکستگی ایران بسته شده بود و در نتیجه اصول کاپیتولاسیونها که در آن عهدنامه منظور کرده بودند و برخی کشورهای دیگر نیز از آن برخوردار شده بودند ایران در تعرفه گمرکی خود بهیچ وجه استقلال نداشت و حداقل و حداکثری در حقوق گمرکی برقرار کرده بودند و از واردات برخی از کشورها که بیشتر نفوذ داشتند حداقل و از دیگران حداکثر را می گرفتند و در صادرات نیز دو درجه حقوق گمرکی برای این دو دسته بود. نرخهایی که در تعرفه گمرکی منظور شده بود تغییر ناپذیر بود زیرا که میبایست برضایت دو طرف تغییر بدهند. و طرف دیگر بتغییر آن رضایت نمیداد. در حقیقت تعرفه گمرکی وسیله ای بود که کالای بیگانه بهر صورتی که بیگانگان میخواستند وارد ایران شود و بهایی که ایشان می پسندیدند بفروش برسد و درین مورد کمترین استقلال و اختیار برای ایران قایل
1.0
