کاری را که درین مدت درین زمینه شده است حساب کند و آنرا در میان عده روزهای این مدت تقسیم کند میبیند درین اندك مدتی که حتی در عمر اشخاص هم هیچ حساب نمی شود روزی چقدر سنگ و آجر بمصرف رسیده است. اگر بتاریخ ساختمانهای ایران رجوع کنید می بینید که پس از زمان شاه عباس تا آغاز دوره پهلوی در سراسر ایران هیچ بنای عمومی عام المنفعه مهمی نكرده اندويك پل بزرگ ساخته نشده و هر بنایی که کرده اند یا مردم نیکو کار از کیسه فتوت خود کرده اند یا بناهایی برای تفریح و تفرج و خوشگذرانی پادشاهان آنهم با کمال بی سلیقگی فراهم آورده اند پلها و مساجد و مدارسی هم که اشخاص از روی عقیده شخصی بپول خود ساخته اند هر وقت اختیار و تولیت آن بدست دولت افتاده است مانند آن بوده است که در ویرانی آن عمدا کوشیده اند و عمد کرده اند که زودتر از میان برود. یکی از نمونه های بی قیدی دوره استیلای قاجارها اینست که در اصفهان ساختمانهای باشکوه و مجلل زمان صفویه را که معروف جهان بوده است عمدا خراب کرده اند. شاید خوانندگان باور نکنند که برخی از آنها با ندازه ای محکم بوده است که نمیتوانسته اند بابیل و کلنگ از میان بردارند و شبانه آنها را توپ بسته اند؛ آثاری که از دورههای گذشته اکنون در اصفهان با قیست ده يك آن ساختمانهاییست که پیش از دوره قاجارها در آنجا بوده است. بسیاری از شهرهای دیگر ایران همین حال را دارند بهمین جهتست که از حیث اصلاحات شهری و عمران و آبادی و رفاه و آسایش عمومی دوره پهلوی را باید یکی از برجسته ترین دوره های تاریخ ایران دانست. ساختمان کارخانها و مؤسسات صنعتی و راهها و پلها و بندرها و راه آهن و دبستانها و دبیرستانها
و بناهای دیگر برای آموزش و پرورش و بیمارستانها وغیره نیز از مباحث مهم این
