اصلاحات و پیشرفتهای صنعتی همواره در تمدن بشر مادیات مهمترین رکن زندگی بوده و در تمدن کنونی اهمیت آن روز بروز آشکارتر میشود و روزی نیست که در صنایع جهان پیشرفتی که کار را همواره آسان تر میکند روی ندهد. از اواسط قرن نوزدهم میلادی صنعت پی در پی راه پیشرفت را می پیماید و بهمین جهت ممکن نیست هیچ ملتی بتواند از صنایع جدید بی نیاز باشد و هر کشوری که نتواند احتیاجات دایمی خود را بدین وسیله فراهم کند محکوم بزوال خواهد بود . در ایران در دورههای گذشته که نزدیك دویست سال کشور گرفتار انقلابات داخلی و جنگهای خانگی و لشکر کشیهای خارجی و بدبختیهای گوناگون بود مردم از کاروان تمدن یکسره باز مانده بودند و از هر پیشرفت و ترقی محروم گشته بودند و حتی درصد سال آخر در نتیجه نا امنی عجیبی که پیش ازین کرارا درباره آن بحث کرده ام و زوال و انقراض حقیقی نتیجه آن شده بود که صنایع داخلی ایران که مخصوصا در زمان صفویه از دوره شاه عباس اول ببعد در منتهای رواج بود رو بنیستی می رفت و میتوان گفت در پایان دوره قاجارها بهیچ وجه صنعتی در ایران نبود و همه نیازمندیهای مردم از بیرون میآمد و حتی واجب ترین چیزها را وارد میکردند و در نتیجه هر سال نقصان فاحشی در تجارت ایران پیش میآمد. سال بسال از صادرات کاسته میشد و بر واردات افزوده میگشت و اگر آن اوضاع سپری نمیشد قطعا نمی گذشت که ایران کاملا ورشکسته میشد و بحران اقتصادی عجیبی کشور را يك باره از پا در می آورد و در نتیجه آن انقلاب عظیمی روی میداد که استقلال ایران را از میان میبرد و دیگر شاید امید بازگشت نبود چندی بهمین جهت در دوره پهلوی در جزو اصلاحات اقتصادی مهمی که بدان آغاز کردند قهرا میبایست توجه خاصی درباره صنایع بکنند و صنایع جدید را در ایران برقرار سازند و ازين حيث کشور را از توسل بخارج بی نیاز کنند و قسمت اعظم از نیازمندیهای ایران را در داخله کشور و از کالای ایران برآورند و آن فقر اقتصادی شگفت را که سربنیستی میزد از میان ببرند درین راه یك سلسله اقدامات بسیار مهم کرده اند. در قدم نخست باید تاسیس کارخانه ها را قرارداد زیرا مهم ترین اساس اقتصادی در تمدن امروز کارخانه هاییست که در کشوری دایر میکنند و همیشه برای مملکت میماند و سبب پدید آمدن صنایع ملی و سلب احتیاج مردم از مصنوعات بیگانه میشود. بدین وسیله یکی از مهم ۸۴
