راه آهن ایران تردیدی نیست که داشتن راه آهن جزو آرزوهای مردم ایران در سالیان دراز بوده است. اما انجام آن همواره بمشکلات سیاسی و اقتصادی و اداری و فنی گوناگون بر میخورده است و بهمین جهت منتهی بعمل نمی شده است . بزرگترین مانع راه آهن در ایران این بود که هندوستان مستعمره انگلستان بود و همه کشورهای بزرگ از آن جمله روسیه تساری چشم طمع بدان دوخته بودند و روسها تدریجاً بمرزهای هندوستان نزدیک میشدند و انگلستان نخست چاره ای که در برابر ایشان اندیشید این بود که افغانستان مستقلی که دست نشانده آن دولت باشد در میان متصرفات روسیه و انگلستان حایل باشد. پس از آنکه راه آهن در جهان توسعه یافت و ایرانیان هم باهمیت آن پی بردند دولت انگلستان همیشه کوشید راه آهنی در ایران نباشد که روسها را زودتر بمرزهای غربی هندوستان از راه ایران برساند و بهمین جهت راه آهن ایران موضوع سیاسی بسیار پیچیده ای شده بود که قاجارها هرگز نتوانستند آنرا حل کنند. این موضوع تنها در دوره پهلوی حل شد و یکی از عظیم ترین کارهایی بود که ممکنست ملتی در تاریخ خود کرده باشد ساختمان راه آهن سراسری ایران و خطوط فرعی آن نه تنها در زندگی داخلی ایران و در اوضاع اقتصادی کشور اهمیت داشت بلکه از وقایع مهم بشمار رفت و حتی در اقتصاد عمومی جهان نیز مؤثر شد چنانکه در جنگ دوم جهانی که انگلستان و آمریکا در صدد برآمدند آلمان هیتلری را از پا در آورند و هر چه بیشتر اسلحه بشوروی برسانند یگانه وسیله ای که در جهان یافتند و این کار بسیار مهم را با آن تامین کردند همین راه آهن سراسری ایران بود و بهمین جهت ایران را « پل پیروزی » نام دادند گذشته از جنبه جهانی اگر جنبه ملی راه آهن ایران را در نظر بگیریم می بینیم که در اصلاح اوضاع اجتماعی و اقتصادی و بسطه نفوذ دولت در اقطار کشور و حفظ امنیت و پاسبانی از حیثیت و آبروی دولت و تامین رفاه و آسایش مردم و استقرار تمدن جدید و توسعه آن در کشور یگانه راه اساسی راه آهن بود و یگانه وسیله ای بود که ایران را در شمار کشورهای متمدن جهان درآورد . بهمین جهت همواره آرزوى نيك انديشان وصلاح بینان ایرانی این بوده است که راه آهن سراسری در کشورشان برقرار شود. در مدت نزديك بصد سال پیش از آن که از ساختمان راه آهن و اختراع
