قشونی او در حدود اصفهان صدمات وارد نیاورد محمود افغان از این حرکت ضعف و ترس ایرانیان را تعیین کرد آن دو نفر مأمور را مرخص نموده و با اهتمام و سرعت عادتی خود به قصبۀ گلونآباد که ۳ فرسخی شهر است آمد این قصبه عموما به گلناباد موسوم است و گلنبات نیز نوشتهاند
از شنیدن ورود محمود به ۳ فرسخی شهر حیرت و دهشت شاه و وزراء بیاندازه شد
زیرا هیچکس تصور نمیکرد که محمود ۳۰۰ فرسخ راه را طی کرده و به مرکز ممالک دشمن حمله بیاورد در صورتی که هیچ تهیه جهت مقاومت در مقابل او نبوده باشد در اصفهان نه اسلحه بود نه آزوقه و نه قورخانه و سرعت حرکت افغان هم به آنها مهلت جمعآوری قشون از سرحدات ندارد علی کل حال آنچه را که از اهل نظام در شهر و حول و حوش آن [بود] جمع کردند شمخالچی و تفنگچی و غیره نیز بشتاب هرچه
تمامتر حاضر نمودند و تمام اعیان و اشراف به استثنای آنهائی که شغلشان مناسبت به جنگ کردن و اسلحه بردن نبود با اسب و یراق حاضر رکاب شدند شاه چون خود کفایتی نداشت مصمم به کاری نمیشد فقط منتظر رأی دیوان بود
بعد از مذاکرات زیاد نصیحت اعتماد الدوله را که سنگربندی جهت حفظ و حراست شهر بود رد کردند و رأی عبد الله خان والی حویزه/هویزه که حمله بردن بطرف دشمن بدون سنگربندی بود قبول نمودند بنابراین فرمان حرکت اردو به سمت افغان در گلوناباد/گلناآباد صادر شد
شنبه ۱۹ جمادی الاول سنه ۱۱۳۴ ه/ ۱۷۲۱ م در انظار سنگرهای لشکر مخالف رسیدند ولی شاه
خلاصة الاعصار فی تاریخ بختیار جلد ۱
